Spot The Loony - de New Wave eighties band uit Rotterdam - of 'Rotturdam' zoals ze daar zeggen Bat Shit Crazy Big City Boys Rotterdam-Zuid is het decor voor het ontstaan van deze band, die altijd op zoek was naar het vernieuwende. Autodidacts die begin jaren tachtig, in het pre-YouTube-tijdperk, een spannende muzikale zoektocht begonnen vanuit de kelder van het nog bestaande muziekcafé Spot the Loony aan de Beijerlandselaan, vernoemd naar de band.

Het zijn de jaren van de wederopbouw na het bombardement. Rotterdam heeft enorme behoefte aan woningen. Op Zuid wordt de nieuwe wijk Lombardijen uit de grond gestampt en jonge arbeiders-gezinnen vestigen zich op de voormalige landerijen van boer Vaandrager. 
De ontwikkeling van de wijk en de jeugd loopt parallel.  De eerste auto’s, bakelieten radio, zwart-wit tv, de eerste school, het eerste buurthuis…Nederland is optimistisch.
“Met haar op de tanden en eelt op de handen”.

De jongens ontmoeten elkaar begin jaren ’60 voor het eerst op de basisschool. Rond 1972 is er de eerste ervaring met spelen in bandjes. 
Op een avond in '74 komen een paar van die jongens van Zuid elkaar in de beruchte "Take Five"-bar in Rotterdam tegen . Drummer “IJs” oefent dan al in buurthuis De Brink met o.a. Loet Boelhouwers, Kick van Eck en Paul Abdul. Daar voegt de eveneens aanwezige gitarist Willem Gebuys zich vervolgens bij. Ze delen een grote liefde voor Amerikaanse rock en besluiten een coverband te beginnen die ze "ASH" noemen. 
Rond dezelfde tijd zijn John Roos en Nico de Vos druk bezig met een absurdistische, experimentele band genaamd "The Grand Canyon Divers” met eigen liedjes.

Het is een paar jaren later wanneer de jongens elkaar per ongeluk ontmoeten tijdens het "New Pop"-festival in het Zuiderpark in Rotterdam op 9 september 1979 terwijl ze kijken naar een "Fisher Z”-concert.
IJzelenberg en Gebuys willen komen kijken bij een repetitie. Ze zoeken eigenlijk een basgitarist en hebben hun zinnen op de Vos gezet. Ze weten hem los te weken door ook Roos te vragen. Als bonus komt Roos mee die dan voor het eerst als zanger van zijn teksten acteert. 
De absurdistische Twit Of The Year Race van Monty Python’s Flying Circus waarbij het publiek wordt aangespoord to “SPOT THE LOONY” inspireert tot een naam. De band is geboren. In The Good Old Time, een kroeg op de Beijerlandselaan hartje Zuid kan in de drankkelder gratis worden gerepeteerd. Vrij snel wordt er uitgebreid met Jeroen van Rooy op toetsen, Co Thuss op sax en Kees van ’t Veer op trompet.
Spot the Loony is zeker oorspronkelijk te noemen, maar laat zich naast o.a. Zappa, Hatfield and the North en Gong, ook beïnvloeden door punk, new wave en ska. Het zijn tijden van bijna uitzichtloze jeugdwerkeloosheid. De teksten zijn nooit echt politiek maar wel geëngageerd en vertolken ware gevoelens en dat leidt tot een wervelende presentatie. De eerste optredens in nabijgelegen wijkaccommodaties zijn direct succesvol. Jongerenwerker Rooie Kees (Arons) is vanaf het begin enthousiast en koopt samen met Gebuys de stoffige kroeg die enige tijd later de bandnaam en het bekende logo krijgen. De kroeg wordt muziekcafé met een soms spannende programmering en uiteraard speelt de band er regelmatig.  Inmiddels hebben Loet Boelhouwers als percussionist en Peter Broekhuijzen (saxofoons) zich bij de ambitieuse groep gevoegd.
Broekhuizen speelt exact 100 optredens (tot De Trucker Pijnacker) STL heeft een stevige blazers-sectie die in de loop der jaren uitbreidt en van tijd tot tijd verandert. Lange tijd spelen blazers Fred Fierst (alt), Frank van der Kooij (tenor), Jan van Ravens (tenor) en Edwin Theuerzeit (trompet)
Helaas is er weinig historisch materiaal te vinden. Nu moeilijk voor te stellen maar alles is nog pré-internet en iPhone. Er zijn wat foto’s en zeldzame beelden op VHS en wat cassette-bandjes die ons herinneren aan deze dampende band die haar plekje verdient in de Rotterdamse pop-historie.

Als booker Mandy Jacometti aan de slag gaat het snel. Er wordt steeds vaker opgetreden en de STL-caravaan trekt inmiddels Nederland in met vaste roadies (o.a.) Glen Bourguignon, de dan beginnende geluidsmannen Barney Bezemer (Office Broomer / Sonic One) en Hans Bouma (Joop van den Enden). Model en visagiste Monique van Gool, eveneens uit Lombardijen, doet de maquillage.
Zo gaat het het langs het dan nog zeer levendige live-circuit waarbij bijna geen dorp in o.a. Brabant vergeten wordt en waar de band berucht is door de nazit die steevast uitbundig wordt gevierd. Met een subsidie van de Rotterdamse Kunststichting wordt een demo gemaakt. Daarmee gaan Michel van Schie en Tjeerd van Zanen de boer op om een platendeal te sluiten voor de ska-song What a fool. 
Dat lukt bij Bert Vegter van 41Music en in de Bullit Sound Studio in Nederhorst den Berg van Willem van Kooten wordt er opgenomen en geproduceerd met Tjeerd van Zanen en Ockie Huysdens aan de knoppen.
Dan volgen o.a. interview met de Nieuwe Revu, fotoshoot bij Goovert de Roos, Vara-radio interview met Willem van Beusekom, Opnames in Studio 2, VARA’s JeZietMaar tv, 2x een uur Veronica’s Countdown café live met Alfred Lagarde en Annet van Trigt…en heel veel optredens in het circuit door heel Nederland.
De grote doorbraak blijft uit maar de wil is ongebroken en vol energie worden nieuwe songs geschreven en nieuwe muzikale wegen ingeslagen. Toestenist van Rooy maakt zijn studie oogheelkunde af en wordt opgevolgd door Paul M van Brugge. Die heeft connecties op Vlieland en daar wordt in een week in november een aantal songs geschreven. O.a. Animal Invasion Day waarvan het derde couplet op een duintop bij windkracht 9 binnen een kwartier ontstaat.
Na Vlieland verlaat lid van het eerste uur Willem Gebuys de band en wordt een nieuwe gitarist gezocht en gevonden in Jos Otto. Met van Zanen en van Schie als producers volgt een reeks opnamen in de RBS-studio’s met als eindresultaat 2 tracks. “Crackin’up” over de teloorgang van Lombardijen en “Halfway-up” (movin’ on) over het kruispunt waarop Roos zich halverwege de succesladder alleen voelt staan en afvraagt of het de moeite allemaal wel waard is.

​

Halfway-up I ask myself
Is it worth the worry
Is it worth it all
When everybody seems 
To abandon ship
must I persist

​

I’m not waiting for a ship
To sail into my harbour
I don’t have to be that golden boy
All I wanna do 
Is something meaningful
Something worthwhile and true

​

A wife kid and a car
Is this as far as I go
As far as I know
Life’s a one-man-show for me
Clown without a crowd
A lonely woolf
Howlin’ in the wind

​

Movin’ on, movin’ on
Afraid to be
A unicorn
Move on 
To the top of the mountain
Chasin’ dreams

​

I know there’s no 
Bucket of gold at the end of my rainbow
I know there’s no Xanadu
wanna do, wanna do
Something different
Something meaningful
Something worthwhile and true

​

Na het uiteenvallen van Spot the Loony zijn er enkele pogingen om opnieuw op te starten.              Eurostyle Johnnies is er daar één van.
Geïnteresseerd hoe het de individuele leden muzikaal verder is vergaan? Klik dan hier !